SN35.155
15. Das Kapitel über das Alte und das Neue
15. Navapurāṇavagga
Ein Dhammalehrer
Da ging ein Mönch zum Buddha … und sagte zu ihm: „Herr, man spricht von einem ‚Dhammalehrer‘. Inwiefern ist jemand ein Dhammalehrer?“
„Mönch, wenn ein Mönch den Dhamma für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf das Auge lehrt, darf er ein Mönch genannt werden, der den Dhamma lehrt.
Wenn er für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf das Auge übt, darf er ein Mönch genannt werden, der im Einklang mit der Lehre übt.
Wenn er aufgrund von Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft und Aufhören in Bezug auf das Auge durch Nicht-Ergreifen befreit ist, darf er ein Mönch genannt werden, der das Erlöschen in diesem Leben erreicht hat.
Wenn ein Mönch den Dhamma für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf das Ohr … auf die Nase … auf die Zunge … auf den Körper … auf den Geist lehrt, darf er ein Mönch genannt werden, der den Dhamma lehrt.
Wenn er für das Ziel der Ernüchterung, des Schwindens der Leidenschaft und des Aufhörens in Bezug auf den Geist übt, darf er ein Mönch genannt werden, der im Einklang mit der Lehre übt.
Wenn er aufgrund von Ernüchterung, Schwinden der Leidenschaft und Aufhören in Bezug auf den Geist durch Nicht-Ergreifen befreit ist, darf er ein Mönch genannt werden, der das Erlöschen in diesem Leben erreicht hat.“
A Dhamma Speaker
Then a mendicant went up to the Buddha … and asked him, “Sir, they speak of a ‘Dhamma speaker’. How is a Dhamma speaker defined?”
“If a mendicant teaches Dhamma for disillusionment, dispassion, and cessation regarding the eye, they’re qualified to be called ‘a mendicant who speaks on Dhamma’.
If they practice for disillusionment, dispassion, and cessation regarding the eye, they’re qualified to be called ‘a mendicant who practices in line with the teaching’.
If they’re freed by not grasping by disillusionment, dispassion, and cessation regarding the eye, they’re qualified to be called ‘a mendicant who has attained extinguishment in this very life’.
If a mendicant teaches Dhamma for disillusionment with the ear … nose … tongue … body … mind, for its fading away and cessation, they’re qualified to be called ‘a mendicant who speaks on Dhamma’.
If they practice for disillusionment, dispassion, and cessation regarding the mind, they’re qualified to be called ‘a mendicant who practices in line with the teaching’.
If they’re freed by not grasping by disillusionment, dispassion, and cessation regarding the mind, they’re qualified to be called ‘a mendicant who has attained extinguishment in this very life’.”
Dhammakathikapucchasutta
Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami …pe… ekamantaṁ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṁ etadavoca: “‘dhammakathiko, dhammakathiko’ti, bhante, vuccati. Kittāvatā nu kho, bhante, dhammakathiko hotī”ti?
“Cakkhussa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṁ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṁvacanāya.
Cakkhussa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṁvacanāya.
Cakkhussa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṁvacanāya …pe…
jivhāya ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṁ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṁvacanāya …pe… manassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṁ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṁvacanāya.
Manassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṁvacanāya.
Manassa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṁvacanāyā”ti.