SN22.83
9. Das Kapitel mit Altehrwürdigen
9. Theravagga
Mit Ānanda
In Sāvatthī.
Da wandte sich Ānanda an die Mönche und Nonnen: „Geehrte, Mönche und Nonnen!“
„Geehrter“, antworteten sie. Ānanda sagte:
„Geehrte, der Ehrwürdige mit Namen Puṇṇa, der Sohn Mantāṇīs, war mir eine große Hilfe, als ich gerade ordiniert war. Er gab mir diese Unterweisung: ‚Geehrter Ānanda, der Gedanke „ich bin“ kommt auf, weil man ergreift, nicht, ohne dass man ergreift. Weil man was ergreift? Der Gedanke „ich bin“ kommt auf, weil man Form ergreift, weil man Gefühl ergreift, weil man Wahrnehmung ergreift, weil man Willensbildungsprozesse ergreift und weil man Bewusstsein ergreift, nicht, ohne dass man ergreift.
Wie eine Frau oder ein Mann, jung, jugendlich, in Schmuck vernarrt. Dieder Mensch würde in einem reinen, blanken Spiegel oder einer Schale klaren Wassers sein Spiegelbild betrachten. Er würde hineinschauen, weil er ergreift, nicht, ohne dass er ergreift. Ebenso kommt der Gedanke „ich bin“ auf, weil man Form ergreift, weil man Gefühl ergreift, weil man Wahrnehmung ergreift, weil man Willensbildungsprozesse ergreift und weil man Bewusstsein ergreift, nicht, ohne dass man ergreift.
Was denkst du, geehrter Ānanda? Ist Form beständig oder unbeständig?‘
‚Unbeständig, Geehrter.‘
‚Ist Gefühl … Ist Wahrnehmung … Sind Willensbildungsprozesse … Ist Bewusstsein beständig oder unbeständig?‘
‚Unbeständig, Geehrter.‘
‚Daher solltest du jegliche Art … sehen … Wenn er das sieht … Er versteht: „… es gibt nichts weiter für diesen Ort.“‘
Geehrte, der Ehrwürdige mit Namen Puṇṇa, der Sohn Mantāṇīs, war mir eine große Hilfe, als ich gerade ordiniert war. Er gab mir diese Unterweisung. Und jetzt, da ich diese Lehre vom Ehrwürdigen Puṇṇa, dem Sohn Mantāṇīs, gehört habe, habe ich die Lehre erfasst.“
With Ānanda
At Sāvatthī.
There Ānanda addressed the mendicants: “Reverends, mendicants!”
“Reverend,” they replied. Ānanda said this:
“Reverends, the venerable named Puṇṇa son of Mantāṇī was very helpful to me when I was just ordained. He gave me this advice: ‘Reverend Ānanda, the thought “I am” occurs because of grasping, not without grasping. Grasping what? The thought “I am” occurs because of grasping form, feeling, perception, choices, and consciousness, not without grasping.
Suppose there was a woman or man who was young, youthful, and fond of adornments, and they check their own reflection in a clean bright mirror or a clear bowl of water. They’d look because of grasping, not without grasping. In the same way, the thought “I am” occurs because of grasping form, feeling, perception, choices, and consciousness, not without grasping.
What do you think, Reverend Ānanda? Is form permanent or impermanent?’
‘Impermanent, reverend.’
‘Is feeling … perception … choices … consciousness permanent or impermanent?’
‘Impermanent, reverend.’ …
‘So you should truly see … Seeing this … They understand: “… there is nothing further for this place.”’
Reverends, the venerable named Puṇṇa son of Mantāṇī was very helpful to me when I was just ordained. He gave me this advice. And when I heard this teaching from Venerable Puṇṇa son of Mantāṇī, I comprehended the teaching.”
Ānandasutta
Sāvatthinidānaṁ.
Tatra kho āyasmā ānando bhikkhū āmantesi: “āvuso bhikkhave”ti.
“Āvuso”ti kho te bhikkhū āyasmato ānandassa paccassosuṁ. Āyasmā ānando etadavoca:
“Puṇṇo nāma, āvuso, āyasmā mantāṇiputto amhākaṁ navakānaṁ sataṁ bahūpakāro hoti. So amhe iminā ovādena ovadati: ‘upādāya, āvuso ānanda, asmīti hoti, no anupādāya. Kiñca upādāya asmīti hoti, no anupādāya? Rūpaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya. Vedanaṁ … saññaṁ … saṅkhāre … viññāṇaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.
Seyyathāpi, āvuso ānanda, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko ādāse vā parisuddhe pariyodāte acche vā udakapatte sakaṁ mukhanimittaṁ paccavekkhamāno upādāya passeyya, no anupādāya; evameva kho, āvuso ānanda, rūpaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya. Vedanaṁ … saññaṁ … saṅkhāre … viññāṇaṁ upādāya asmīti hoti, no anupādāya.
Taṁ kiṁ maññasi, āvuso ānanda, rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā’ti?
‘Aniccaṁ, āvuso’.
‘Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā’ti?
‘Aniccaṁ, āvuso’ …pe….
Tasmātiha …pe… evaṁ passaṁ …pe… nāparaṁ itthattāyāti pajānātīti.
Puṇṇo nāma, āvuso, āyasmā mantāṇiputto amhākaṁ navakānaṁ sataṁ bahūpakāro hoti. So amhe iminā ovādena ovadati. Idañca pana me āyasmato puṇṇassa mantāṇiputtassa dhammadesanaṁ sutvā dhammo abhisamito”ti.