SN22.154
15. Das Kapitel über Ansichten
15. Diṭṭhivagga
Falsche Ansicht
In Sāvatthī.
„Mönche und Nonnen, wenn was besteht, weil man was ergreift und worauf besteht, entsteht eine falsche Ansicht?“
„Unsere Lehren wurzeln im Buddha …“
„Wenn Form besteht, Mönche und Nonnen, weil man Form ergreift und auf Form besteht, entsteht eine falsche Ansicht. Wenn Gefühl besteht … Wenn Wahrnehmung besteht … Wenn Willensbildungsprozesse bestehen … Wenn Bewusstsein besteht, weil man Bewusstsein ergreift und auf Bewusstsein besteht, entsteht eine falsche Ansicht.
Was denkt ihr, Mönche und Nonnen? Ist Form beständig oder unbeständig?“
„Unbeständig, Herr.“ … „Aber wenn man nicht ergreifen würde, was unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, würde dadurch eine falsche Ansicht entstehen?“
„Nein, Herr.“
„Ist Gefühl … Ist Wahrnehmung … Sind Willensbildungsprozesse … Ist Bewusstsein beständig oder unbeständig?“
„Unbeständig, Herr.“
„Aber wenn es unbeständig ist, ist es Leiden oder Glück?“
„Leiden, Herr.“
„Aber wenn man nicht ergreifen würde, was unbeständig und Leiden ist und zugrunde gehen muss, würde dadurch eine falsche Ansicht entstehen?“
„Nein, Herr.“
„Wenn er das sieht … Er versteht: ‚… es gibt nichts weiter für diesen Ort.‘“
Wrong View
At Sāvatthī.
“Mendicants, when what exists, because of grasping what and insisting on what, does wrong view arise?”
“Our teachings are rooted in the Buddha. …”
“When form exists, because of grasping form and insisting on form, wrong view arises. When feeling … perception … choices … consciousness exists, because of grasping consciousness and insisting on consciousness, wrong view arises.
What do you think, mendicants? Is form permanent or impermanent?”
“Impermanent, sir.” … “But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would wrong view arise?”
“No, sir.”
“Is feeling … perception … choices … consciousness permanent or impermanent?”
“Impermanent, sir.”
“But if it’s impermanent, is it suffering or happiness?”
“Suffering, sir.”
“But by not grasping what’s impermanent, suffering, and perishable, would wrong view arise?”
“No, sir.”
“Seeing this … They understand: ‘… there is nothing further for this place.’”
Micchādiṭṭhisutta
Sāvatthinidānaṁ.
“Kismiṁ nu kho, bhikkhave, sati, kiṁ upādāya, kiṁ abhinivissa micchādiṭṭhi uppajjatī”ti?
Bhagavaṁmūlakā no, bhante, dhammā …pe…
“rūpe kho, bhikkhave, sati, rūpaṁ upādāya, rūpaṁ abhinivissa micchādiṭṭhi uppajjati. Vedanāya sati … saññāya sati … saṅkhāresu sati … viññāṇe sati, viññāṇaṁ upādāya, viññāṇaṁ abhinivissa micchādiṭṭhi uppajjati.
Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, rūpaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante”. api nu taṁ anupādāya micchādiṭṭhi uppajjeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Vedanā … saññā … saṅkhārā … viññāṇaṁ niccaṁ vā aniccaṁ vā”ti?
“Aniccaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vā taṁ sukhaṁ vā”ti?
“Dukkhaṁ, bhante”.
“Yaṁ panāniccaṁ dukkhaṁ vipariṇāmadhammaṁ, api nu taṁ anupādāya micchādiṭṭhi uppajjeyyā”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Evaṁ passaṁ …pe… nāparaṁ itthattāyāti pajānātī”ti.