THAG4.8
Das Viererbuch
Catukkanipāta
1. Das erste Kapitel
Rāhula
Ich bin als der „glückliche Rāhula“ bekannt, weil ich auf beide Arten vervollkommnet bin: Ich bin der Sohn des Buddha, dessen Auge in allen Dingen klar sieht.
Da meine Befleckungen aufgelöst sind, da es keine künftigen Leben mehr gibt, bin ich vollendet, der Spenden würdig, Meister des dreifachen Wissens, der sieht, was frei vom Tod ist.
Von Sinnenfreuden geblendet, gewickelt in ein Netz, sind sie unter Verlangen begraben, vom Verwandten der Nachlässigen gebunden, wie ein Fisch, der sich im Kescher verfangen hat.
Ich habe diese Sinnenfreuden abgeschüttelt, habe Māras Fessel durchschnitten und das Verlangen mit Stumpf und Stiel ausgerissen: Ich bin abgekühlt und verloschen.
Chapter One
Rāhula
I am known as “Fortunate Rāhula”, because I’m accomplished in both ways: I am the son of the Buddha, whose eye sees clearly in all things.
Since my defilements have ended, since there are no more future lives— I’m perfected, worthy of offerings, master of the three knowledges, <j>seer of freedom from death.
Blinded by sensual pleasures, trapped in a net, they are smothered over by craving; bound by the kinsman of the negligent, like a fish caught in a funnel-net trap.
Having thrown off those sensual pleasures, having cut Māra’s bond, and having plucked out craving, root and all: I’m cooled, quenched.
Paṭhamavagga
Rāhulattheragāthā
“Ubhayeneva sampanno, rāhulabhaddoti maṁ vidū; Yañcamhi putto buddhassa, yañca dhammesu cakkhumā.
Yañca me āsavā khīṇā, yañca natthi punabbhavo; Arahā dakkhiṇeyyomhi, tevijjo amataddaso.
Kāmandhā jālapacchannā, taṇhāchādanachāditā; Pamattabandhunā baddhā, macchāva kumināmukhe.
Taṁ kāmaṁ ahamujjhitvā, chetvā mārassa bandhanaṁ; Samūlaṁ taṇhamabbuyha, sītibhūtosmi nibbuto”ti.