ITI39
Das Zweierbuch
Dukanipāta
2. Das zweite Kapitel
Lehren
Das wurde vom Buddha, dem Vollendeten, gesagt; das habe ich gehört:
„Mönche und Nonnen, der Klargewordene, der Vollendete, der vollkommen erwachte Buddha hat zwei Methoden, nach denen er den Dhamma lehrt. Welche zwei? ‚Sieh Böses als böse‘ – das ist die erste Methode, nach der er den Dhamma lehrt. ‚Wenn du Böses als böse gesehen hast, sei davon ernüchtert, lass die Leidenschaft dafür schwinden und befreie dich davon‘ – das ist die zweite Methode, nach der er den Dhamma lehrt. Der Klargewordene, der Vollendete, der vollkommen erwachte Buddha hat diese beiden Methoden, nach denen er den Dhamma lehrt.“
Der Buddha sprach diese Sache. Dazu wird gesagt:
„Sieh die beiden Methoden, um den Dhamma zu lehren, die der Klargewordene, der Buddha, benutzt, der Anteilnahme für alle Wesen hat:
Sieh das, was Böse ist, und lass die Leidenschaft dafür schwinden. Dann wirst du mit von Begehren freiem Geist dem Leiden ein Ende machen.“
Auch das ist eine Sache, die vom Gesegneten gesprochen wurde: Das habe ich gehört.
Chapter Two
Teaching
This was said by the Buddha, the Perfected One: that is what I heard.
“Mendicants, the Realized One, the perfected one, the fully awakened Buddha has two approaches to teaching Dhamma. What two? ‘See evil as evil’— this is the first approach to teaching Dhamma. ‘Having seen evil as evil, be disillusioned, dispassionate, and freed from it’— this is the second approach to teaching Dhamma. The Realized One, the perfected one, the fully awakened Buddha has these two approaches to teaching Dhamma.”
The Buddha spoke this matter. On this it is said:
“See the two approaches for explaining the Dhamma used by the Realized One, the Buddha, compassionate for all beings:
see that that is evil, and be dispassionate towards it. Then, with a mind free of desire, you will make an end of suffering.”
This too is a matter that was spoken by the Blessed One: that is what I heard.
Dutiyavagga
Desanāsutta
Vuttañhetaṁ bhagavatā vuttamarahatāti me sutaṁ:
“Tathāgatassa, bhikkhave, arahato sammāsambuddhassa dve dhammadesanā pariyāyena bhavanti. Katamā dve? ‘Pāpaṁ pāpakato passathā’ti— ayaṁ paṭhamā dhammadesanā; ‘pāpaṁ pāpakato disvā tattha nibbindatha virajjatha vimuccathā’ti— ayaṁ dutiyā dhammadesanā. Tathāgatassa, bhikkhave, arahato sammāsambuddhassa imā dve dhammadesanā pariyāyena bhavantī”ti.
Etamatthaṁ bhagavā avoca. Tatthetaṁ iti vuccati:
“Tathāgatassa buddhassa, sabbabhūtānukampino; Pariyāyavacanaṁ passa, dve ca dhammā pakāsitā.
Pāpakaṁ passatha cetaṁ, tattha cāpi virajjatha; Tato virattacittāse, dukkhassantaṁ karissathā”ti.
Ayampi attho vutto bhagavatā, iti me sutanti.