DHP235-255
Dhammasprüche 235–255
Dhammapada
18. Das Kapitel über Flecken
Heute bist du wie ein verwelktes Blatt,
Mach aus dir selbst eine Insel!
Die Stufen des Lebens hast du durchlaufen,
Mach aus dir selbst eine Insel!
Ein verständiger Mensch würde
Der Rost, der aus dem Eisen wächst,
Sie nicht aufzusagen ist der Fleck bei Hymnen.
Fehlverhalten ist der Fleck bei einer Frau.
Doch ein schlimmerer Fleck als alle
Für den Gewissenlosen ist das Leben einfach.
Für den, der ein Gewissen hat, ist das Leben schwer.
Wer in dieser Welt Lebendiges tötet,
oder im Bier-
Das sollst du wissen, werter Herr:
Menschen spenden entsprechend ihres Vertrauens,
Aber wer dieses abgeschnitten,
Es gibt kein Feuer wie Gier,
Es ist leicht, die Fehler anderer zu sehen,
Wenn du nach den Fehlern anderer suchst,
Im Luftraum gibt es keine Spur,
Im Luftraum gibt es keine Spur, Yamas Männer erwarten dich. Bemühe dich rasch, lerne, klug zu sein! und nun machst du dich zu Yama auf. Bemühe dich rasch, lerne, klug zu sein! seine eigenen Flecken allmählich läutern, frisst das Ding, von dem er ausging. Der Fleck bei Häusern ist Vernachlässigung. Der Fleck eines Spenders ist Geiz. ist Unwissenheit, der schlimmste Fleck. Mit all dem dreisten Mut einer Krähe Er sucht stets Reinheit, wer Lügen spricht und Weintrinken schwelgt: Dieser ist ungezügelt und böse. entsprechend ihrer Zuversicht. es mit der Wurzel ausgegraben und ausgerottet hat, kein Verbrechen wie Hass, doch schwer, die eigenen zu sehen. stets krittelnd, außerhalb gibt es keinen wahren Asketen. außerhalb gibt es keinen wahren Asketen. Du stehst am Tor zur Abreise, Von Flecken geläutert, frei von Makeln, Unterwegs gibt es keinen Ort zum Rasten, Von Flecken geläutert, frei von Makeln, Stückchen für Stückchen, in jedem Augenblick, Und so führen die eigenen Taten Trägheit ist der Fleck bei der Schönheit. Schlechte Eigenschaften sind ein Fleck Gebt diesen Fleck auf, Mönche und Nonnen, lebt er aufdringlich, nicht anhänglich noch unhöflich, oder nimmt, was nicht gegeben, Dieser gräbt eben hier Lass diese Gier und dieses Unrecht Wenn du darüber aufgebracht bist, der wird bei Tag und bei Nacht kein Netz wie Täuschung, Denn die Fehler anderer nehmen deine Befleckungen zu, Die Menschen genießen das Wuchern, Keine Bedingung hält für immer an, doch du hast keinen Proviant für die Reise. so wirst du in die himmlische Welt der Edlen gehen. doch du hast keinen Proviant für die Reise. so wirst du nicht wieder zu Geburt und Alter kommen. wie der Schmied das Silber schmilzt. den zu asketisch Lebenden zu einem schlechten Ort. Der Fleck eines Wächters ist Nachlässigkeit. in dieser und jener Welt. und seid ohne Flecken! grob und unlauter. mit reinem Lebenserwerb, sehend. wer zur Frau eines anderen geht die Wurzel des eigenen Selbst aus. dich nicht für lange Zeit in Leiden stürzen. über Essen und Trinken anderer, im Samādhi versinken. keinen Fluss wie Verlangen. häuft man auf wie Heu; von der Auflösung der Befleckungen bist du weit entfernt. die Klargewordenen sind vom Wuchern frei. die Erwachten werden nicht erschüttert. wirst du weder bei Tag noch bei Nacht die eigenen versteckt man im Samādhi versinken. wie ein Falschspieler einen schlechten Griff.
18. Stains
Today you’re like a withered leaf,
Make an island of yourself!
You’ve journeyed the stages of life,
Make an island of yourself!
A smart person would purge
It is the rust born on the iron
Not rehearsing is the stain of hymns.
Misconduct is a woman’s stain.
But a worse stain than these
Life is easy for the shameless.
Life is hard for the conscientious,
Take anyone in this world
and indulges in drinking
Know this, my friend:
The people give according to their faith,
Those who have cut that out,
There is no fire like greed,
It’s easy to see the faults of others,
When you look for the flaws of others,
In the atmosphere there is no track,
In the atmosphere there is no track, Yama’s men await you. Swiftly strive, learn to be wise! and now you set out to meet Yama. Swiftly strive, learn to be wise! their own stains gradually, that eats away the place it arose. The stain of houses is neglect. A giver’s stain is stinginess. is ignorance, the worst stain of all. With all the rude courage of a crow, always seeking purity, who kills living creatures, beer and wine. they are unrestrained and wicked. according to their confidence. dug it up at the root, eradicated it, no crime like hate, hard to see one’s own. always finding fault, there’s no true ascetic outside here. there’s no true ascetic outside here. You stand at the departure gates, Purged of stains, flawless, Along the way there’s nowhere to stay, Purged of stains, flawless, bit by bit, moment by moment, And so it is their own deeds Laziness is the stain of beauty. Bad qualities are a stain Having given up that stain, they live pushy, neither clinging nor rude, speaks falsely, steals, Right here they dig up Don’t let that greed and unrighteousness If you get upset over that, they will, by day or by night, no net like delusion, For the faults of others your defilements only grow, People enjoy proliferation, No conditions last forever, yet you have no supplies for the road. you’ll go to the heavenly realm of the noble ones. yet you have no supplies for the road. you’ll not come again to rebirth and old age. like a smith smelting silver. that lead the overly-ascetic to a bad place. A guard’s stain is negligence. in this world and the next. be without stains, mendicants! rude, and corrupt. pure of livelihood and discerning. commits adultery, the root of their own self. inflict pain on you for long. over other’s food and drink, become immersed in samādhi. no river like craving. are tossed high like hay, you’re far from ending defilements. the Realized Ones are free of proliferation. the Awakened Ones are not shaken. you’ll not, by day or by night, while one’s own are hidden, become immersed in samādhi. as a cheat hides a bad hand.
Malavagga
Paṇḍupalāsova dānisi,
So karohi dīpamattano,
Upanītavayo ca dānisi,
So karohi dīpamattano,
Anupubbena medhāvī,
Ayasāva malaṁ samuṭṭhitaṁ,
Asajjhāyamalā mantā,
Malitthiyā duccaritaṁ,
Tato malā malataraṁ,
Sujīvaṁ ahirikena,
Hirīmatā ca dujjīvaṁ,
Yo pāṇamatipāteti,
Surāmerayapānañca,
Evaṁ bho purisa jānāhi,
Dadāti ve yathāsaddhaṁ,
Yassa cetaṁ samucchinnaṁ,
Natthi rāgasamo aggi,
Sudassaṁ vajjamaññesaṁ,
Paravajjānupassissa,
Ākāseva padaṁ natthi,
Ākāseva padaṁ natthi, Yamapurisāpi ca te upaṭṭhitā; Khippaṁ vāyama paṇḍito bhava; Sampayātosi yamassa santikaṁ; Khippaṁ vāyama paṇḍito bhava; thokaṁ thokaṁ khaṇe khaṇe; Tatuṭṭhāya tameva khādati; anuṭṭhānamalā gharā; maccheraṁ dadato malaṁ; avijjā paramaṁ malaṁ; kākasūrena dhaṁsinā; niccaṁ sucigavesinā; musāvādañca bhāsati; yo naro anuyuñjati; pāpadhammā asaññatā; yathāpasādanaṁ jano; mūlaghaccaṁ samūhataṁ; natthi dosasamo gaho; attano pana duddasaṁ; niccaṁ ujjhānasaññino; samaṇo natthi bāhire; samaṇo natthi bāhire; Uyyogamukhe ca tiṭṭhasi, Niddhantamalo anaṅgaṇo, Vāso te natthi antarā, Niddhantamalo anaṅgaṇo, Kammāro rajatasseva, Evaṁ atidhonacārinaṁ, Malaṁ vaṇṇassa kosajjaṁ, Malā ve pāpakā dhammā, Etaṁ malaṁ pahantvāna, Pakkhandinā pagabbhena, Alīnenāppagabbhena, Loke adinnamādiyati, Idheva meso lokasmiṁ, Mā taṁ lobho adhammo ca, Tattha yo ca maṅku bhavati, Sa ve divā vā rattiṁ vā, Natthi mohasamaṁ jālaṁ, Paresaṁ hi so vajjāni, Āsavā tassa vaḍḍhanti, Papañcābhiratā pajā, Saṅkhārā sassatā natthi, Pātheyyampi ca te na vijjati. Dibbaṁ ariyabhūmiṁ upehisi. Pātheyyampi ca te na vijjati. Na punaṁ jātijaraṁ upehisi. niddhame malamattano. Sāni kammāni nayanti duggatiṁ. pamādo rakkhato malaṁ. asmiṁ loke paramhi ca. nimmalā hotha bhikkhavo. saṅkiliṭṭhena jīvitaṁ. suddhājīvena passatā. paradārañca gacchati. mūlaṁ khaṇati attano. ciraṁ dukkhāya randhayuṁ. paresaṁ pānabhojane; samādhimadhigacchati. natthi taṇhāsamā nadī. opunāti yathā bhusaṁ; ārā so āsavakkhayā. nippapañcā tathāgatā. natthi buddhānamiñjitaṁ. Na so divā vā rattiṁ vā, Attano pana chādeti, samādhimadhigacchati. kaliṁva kitavā saṭho.