AN7.37
4. Das Kapitel über Gottheiten
4. Devatāvagga
Ein Freund (2)
„Mönche und Nonnen, wenn ein Freund sieben Eigenschaften besitzt, sollt ihr euch ihm anschließen, ihn begleiten, ihm aufwarten, selbst wenn ihr fortgeschickt werdet. Welche sieben? Er ist den Menschen lieb und teuer, wird geachtet und bewundert. Er ermahnt und nimmt Ermahnung an. Er spricht über tiefgründige Gegenstände. Und er drängt euch nicht zu schlechten Dingen. Wenn ein Freund diese sieben Eigenschaften besitzt, sollt ihr euch ihm anschließen, ihn begleiten, ihm aufwarten, selbst wenn ihr fortgeschickt werdet.
Er ist liebenswert, geachtet und bewundert, einer, der ermahnt und Ermahnung annimmt, er spricht über tiefgründige Dinge und drängt dich nicht, Schlechtes zu tun.
Die Person, in der diese Dinge zu finden sind, ist dein Freund. Wenn du einen Freund haben willst, der hilfsbereit ist und Anteil nimmt, sollst du mit einer Solchen verkehren, selbst wenn du fortgeschickt wirst.“
A Friend (2nd)
“Mendicants, when a friend has seven qualities you should associate with, accompany, and attend them, even if they drive you away. What seven? They’re likable, agreeable, respected, and admired. They admonish you and they accept admonishment. They speak on deep matters. And they don’t urge you to do bad things. When a friend has these seven qualities you should associate with, accompany, and attend them, even if they drive you away.
They’re liked, respected, and admired, an admonisher who accepts admonishment, speaks on deep matters, and doesn’t urge you to do bad.
The individual in whom these things are found is your friend. If you want to have a friend, benevolent and sympathetic, then even if they chase you away, you should keep company with that sort.”
Dutiyamittasutta
“Sattahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato bhikkhu mitto sevitabbo bhajitabbo payirupāsitabbo api panujjamānenapi. Katamehi sattahi? Piyo ca hoti manāpo ca garu ca bhāvanīyo ca vattā ca vacanakkhamo ca gambhīrañca kathaṁ kattā hoti, no ca aṭṭhāne niyojeti. Imehi kho, bhikkhave, sattahi dhammehi samannāgato bhikkhu mitto sevitabbo bhajitabbo payirupāsitabbo api panujjamānenapīti.
Piyo garu bhāvanīyo, vattā ca vacanakkhamo; Gambhīrañca kathaṁ kattā, no caṭṭhāne niyojako.
Yamhi etāni ṭhānāni, saṁvijjantīdha puggale; So mitto mittakāmena, atthakāmānukampato; Api nāsiyamānena, bhajitabbo tathāvidho”ti.