AN5.241
25. Das Kapitel über schlechtes Verhalten
25. Duccaritavagga
Schlechtes Verhalten (1)
„Mönche und Nonnen, schlechtes Verhalten hat fünf Nachteile. Welche fünf? Man macht sich selbst Vorwürfe. Vernünftige Menschen tadeln einen, nachdem sie es geprüft haben. Man hat einen schlechten Ruf. Wenn man stirbt, fühlt man sich verloren. Und wenn der Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird man an einem verlorenen Ort wiedergeboren, einem schlechten Ort, in der Unterwelt, der Hölle. Das sind die fünf Nachteile schlechten Verhaltens.
Gutes Verhalten hat fünf Vorteile. Welche fünf? Man macht sich selbst keine Vorwürfe. Vernünftige Menschen loben einen, nachdem sie es geprüft haben. Man hat einen guten Ruf. Wenn man stirbt, fühlt man sich nicht verloren. Und wenn der Körper auseinanderbricht, nach dem Tod, wird man an einem guten Ort wiedergeboren, in einer himmlischen Welt. Das sind die fünf Vorteile guten Verhaltens.“
Bad Conduct (1st)
“Mendicants, there are these five drawbacks of bad conduct. What five? You blame yourself. After examination, sensible people criticize you. You get a bad reputation. You feel lost when you die. And when your body breaks up, after death, you’re reborn in a place of loss, a bad place, the underworld, hell. These are the five drawbacks of bad conduct.
There are these five benefits of good conduct. What five? You don’t blame yourself. After examination, sensible people praise you. You get a good reputation. You don’t feel lost when you die. When your body breaks up, after death, you’re reborn in a good place, a heavenly realm. These are the five benefits of good conduct.”
Paṭhamaduccaritasutta
“Pañcime, bhikkhave, ādīnavā duccarite. Katame pañca? Attāpi attānaṁ upavadati; anuvicca viññū garahanti; pāpako kittisaddo abbhuggacchati; sammūḷho kālaṁ karoti; kāyassa bhedā paraṁ maraṇā apāyaṁ duggatiṁ vinipātaṁ nirayaṁ upapajjati. Ime kho, bhikkhave, pañca ādīnavā duccarite.
Pañcime, bhikkhave, ānisaṁsā sucarite. Katame pañca? Attāpi attānaṁ na upavadati; anuvicca viññū pasaṁsanti; kalyāṇo kittisaddo abbhuggacchati; asammūḷho kālaṁ karoti; kāyassa bhedā paraṁ maraṇā sugatiṁ saggaṁ lokaṁ upapajjati. Ime kho, bhikkhave, pañca ānisaṁsā sucarite”ti.