AN5.231
24. Das Kapitel über ansässige Mönche und Nonnen
24. Āvāsikavagga
Ansässige Mönche und Nonnen
„Mönche und Nonnen, ein ansässiger Mönch, der fünf Eigenschaften besitzt, ist nicht bewundernswert. Welche fünf? Er hat keine ordentliche Erscheinung und ist nicht pflichtbewusst. Er ist nicht sehr gelehrt und erinnert nicht, was er gehört hat. Er besitzt keine Selbstaustilgung und liebt nicht die Selbstaustilgung. Er ist kein guter Redner und drückt sich nicht gut aus. Er ist ein geistloser, stumpfer Trottel. Ein ansässiger Mönch, der diese fünf Eigenschaften besitzt, ist nicht bewundernswert.
Ein ansässiger Mönch, der fünf Eigenschaften besitzt, ist bewundernswert. Welche fünf? Er hat eine ordentliche Erscheinung und ist pflichtbewusst. Er ist sehr gelehrt und erinnert, was er gehört hat. Er besitzt Selbstaustilgung und liebt die Selbstaustilgung. Er ist ein guter Redner und drückt sich gut aus. Er ist weise, gewitzt und gescheit. Ein ansässiger Mönch, der diese fünf Eigenschaften besitzt, ist bewundernswert.“
A Resident Mendicant
“Mendicants, a resident mendicant with five qualities is not admirable. What five? They’re not accomplished in being well-presented and doing their duties. They’re not very learned and don’t remember what they’ve learned. They’re not self-effacing and don’t enjoy self-effacement. They’re not a good speaker and do not enunciate well. They’re witless, dull, and idiotic. A resident mendicant with these five qualities is not admirable.
A resident mendicant with these five qualities is admirable. What five? They’re accomplished in being well-presented and doing their duties. They’re very learned and remember what they’ve learned. They’re self-effacing and enjoy self-effacement. They’re a good speaker who enunciates well. They’re wise, bright, and clever. A resident mendicant with these five qualities is admirable.”
Āvāsikasutta
“Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato āvāsiko bhikkhu abhāvanīyo hoti. Katamehi pañcahi? Na ākappasampanno hoti na vattasampanno; na bahussuto hoti na sutadharo; na paṭisallekhitā hoti na paṭisallānārāmo; na kalyāṇavāco hoti na kalyāṇavākkaraṇo; duppañño hoti jaḷo eḷamūgo. Imehi kho, bhikkhave, pañcahi dhammehi samannāgato āvāsiko bhikkhu abhāvanīyo hoti.
Pañcahi, bhikkhave, dhammehi samannāgato āvāsiko bhikkhu bhāvanīyo hoti. Katamehi pañcahi? Ākappasampanno hoti vattasampanno; bahussuto hoti sutadharo; paṭisallekhitā hoti paṭisallānārāmo; kalyāṇavāco hoti kalyāṇavākkaraṇo; paññavā hoti ajaḷo aneḷamūgo. Imehi kho, bhikkhave, pañcahi dhammehi samannāgato āvāsiko bhikkhu bhāvanīyo hotī”ti.