AN5.178
18. Das Kapitel über einen Laienschüler
18. Upāsakavagga
Könige
„Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Habt ihr jemals gesehen oder gehört, dass ein Mensch das Töten lebender Geschöpfe aufgegeben hat und keine lebenden Geschöpfe mehr tötet, und weil er das getan hat, lassen Könige ihn festnehmen, lassen ihn hinrichten, ins Gefängnis werfen oder verbannen oder verfahren mit ihm, wie der Fall es erfordert?“
„Nein, Herr.“
„Gut, Mönche und Nonnen! Auch ich habe so etwas nie gesehen oder gehört. Vielmehr werden die Könige über die schlechte Tat eines Menschen unterrichtet: ‚Dieser Mensch hat einen Mann oder eine Frau getötet.‘ Die Könige lassen ihn wegen Mordes festnehmen, lassen ihn hinrichten, ins Gefängnis werfen oder verbannen oder verfahren mit ihm, wie der Fall es erfordert. Habt ihr jemals einen solchen Fall gesehen oder davon gehört?“
„Herr, so etwas haben wir gesehen und davon gehört und wir werden wieder davon hören.“
„Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Habt ihr jemals gesehen oder gehört, dass ein Mensch das Stehlen aufgegeben hat und nicht mehr stiehlt, und weil er das getan hat, lassen die Könige ihn festnehmen …?“
„Nein, Herr.“
„Gut, Mönche und Nonnen! Auch ich habe so etwas nie gesehen oder gehört. Vielmehr werden die Könige über die schlechte Tat eines Menschen unterrichtet: ‚Dieser Mensch hat in diebischer Absicht aus einem Dorf oder aus der Wildnis etwas weggenommen.‘ Die Könige lassen ihn wegen Diebstahls festnehmen … Habt ihr jemals einen solchen Fall gesehen oder davon gehört?“
„Herr, so etwas haben wir gesehen und davon gehört und wir werden wieder davon hören.“
„Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Habt ihr jemals gesehen oder gehört, dass ein Mensch das Begehen sexueller Verfehlungen aufgegeben hat und keine sexuellen Verfehlungen mehr begeht, und weil er das getan hat, lassen die Könige ihn festnehmen …?“
„Nein, Herr.“
„Gut, Mönche und Nonnen! Auch ich habe so etwas nie gesehen oder gehört. Vielmehr werden die Könige über die schlechte Tat eines Menschen unterrichtet: ‚Dieser Mensch hatte sexuelle Beziehungen mit Frauen oder unverheirateten Mädchen, die unter dem Schutz von jemand anderem standen.‘ Die Könige lassen ihn wegen sexueller Verfehlungen festnehmen … Habt ihr jemals einen solchen Fall gesehen oder davon gehört?“
„Herr, so etwas haben wir gesehen und davon gehört und wir werden wieder davon hören.“
„Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Habt ihr jemals gesehen oder gehört, dass ein Mensch das Lügen aufgegeben hat und nicht mehr lügt, und weil er das getan hat, lassen die Könige ihn festnehmen …?“
„Nein, Herr.“
„Gut, Mönche und Nonnen! Auch ich habe so etwas nie gesehen oder gehört. Vielmehr werden die Könige über die schlechte Tat eines Menschen unterrichtet: ‚Dieser Mensch hat einen Hausbesitzer oder das Kind eines Hausbesitzers durch Lügen vernichtet.‘ Die Könige lassen ihn wegen Falschaussage festnehmen … Habt ihr jemals einen solchen Fall gesehen oder davon gehört?“
„Herr, so etwas haben wir gesehen und davon gehört und wir werden wieder davon hören.“
„Was meint ihr, Mönche und Nonnen? Habt ihr jemals gesehen oder gehört, dass ein Mensch das Trinken von Rauschmitteln wie Bier, Wein und Branntwein aufgegeben hat und keine Rauschmittel mehr trinkt, und weil er das getan hat, lassen die Könige ihn festnehmen, lassen ihn hinrichten, ins Gefängnis werfen oder verbannen oder verfahren mit ihm, wie der Fall es erfordert?“
„Nein, Herr.“
„Gut, Mönche und Nonnen! Auch ich habe so etwas nie gesehen oder gehört. Vielmehr werden die Könige über die schlechte Tat eines Menschen unterrichtet: ‚Unter dem Einfluss von Rauschmitteln wie Bier, Wein und Branntwein hat dieser Mensch einen Mann oder eine Frau ermordet, etwas aus einem Dorf oder aus der Wildnis gestohlen, hatte sexuelle Beziehungen mit Frauen oder unverheirateten Mädchen, die unter dem Schutz von jemand anderem standen, oder er hat einen Hausbesitzer oder das Kind eines Hausbesitzers durch Lügen vernichtet.‘ Die Könige lassen ihn festnehmen, weil er unter dem Einfluss von Rauschmitteln wie Bier, Wein und Branntwein stand, lassen ihn hinrichten, ins Gefängnis werfen oder verbannen oder verfahren mit ihm, wie der Fall es erfordert. Habt ihr jemals einen solchen Fall gesehen oder davon gehört?“
„Herr, so etwas haben wir gesehen und davon gehört und wir werden wieder davon hören.“
Kings
“What do you think, mendicants? Have you ever seen or heard of a person who has given up killing living creatures, and the kings have them arrested for that, and execute, imprison, or banish them, or do what the case requires?”
“No, sir.”
“Good, mendicants! I too have never seen or heard of such a thing. Rather, the kings are informed of someone’s bad deed: ‘This person has murdered a man or a woman.’ The kings have them arrested for killing, and execute, imprison, or banish them, or do what the case requires. Have you ever seen or heard of such a case?”
“Sir, we have seen it and heard of it, and we will hear of it again.”
“What do you think, mendicants? Have you ever seen or heard of a person who has given up stealing, and the kings have them arrested for that …?”
“No, sir.”
“Good, mendicants! I too have never seen or heard of such a thing. Rather, the kings are informed of someone’s bad deed: ‘This person took something from a village or wilderness, with the intention to commit theft.’ The kings have them arrested for stealing … Have you ever seen or heard of such a case?”
“Sir, we have seen it and heard of it, and we will hear of it again.”
“What do you think, mendicants? Have you ever seen or heard of a person who has given up sexual misconduct, and the kings have them arrested for that …?”
“No, sir.”
“Good, mendicants! I too have never seen or heard of such a thing. Rather, the kings are informed of someone’s bad deed: ‘This person had sexual relations with women or maidens under someone else’s protection.’ The kings have them arrested for that … Have you ever seen or heard of such a case?”
“Sir, we have seen it and heard of it, and we will hear of it again.”
“What do you think, mendicants? Have you ever seen or heard of a person who has given up lying, and the kings have them arrested for that …?”
“No, sir.”
“Good, mendicants! I too have never seen or heard of such a thing. Rather, the kings are informed of someone’s bad deed: ‘This person has ruined a householder or householder’s child by lying.’ The kings have them arrested for that … Have you ever seen or heard of such a case?”
“Sir, we have seen it and heard of it, and we will hear of it again.”
“What do you think, mendicants? Have you ever seen or heard of a person who has given up beer, wine, and liquor intoxicants, and the kings have them arrested for that, and execute, imprison, or banish them, or do what the case requires?”
“No, sir.”
“Good, mendicants! I too have never seen or heard of such a thing. Rather, the kings are informed of someone’s bad deed: ‘While under the influence of beer, wine, and liquor intoxicants, this person murdered a woman or a man. Or they stole something from a village or wilderness. Or they had sexual relations with women or maidens under someone else’s protection. Or they ruined a householder or householder’s child by lying.’ The kings have them arrested for being under the influence of beer, wine, and liquor intoxicants, and execute, imprison, or banish them, or do what the case requires. Have you ever seen or heard of such a case?”
“Sir, we have seen it and heard of it, and we will hear of it again.”
Rājāsutta
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā: ‘ayaṁ puriso pāṇātipātaṁ pahāya pāṇātipātā paṭiviratoti. Tamenaṁ rājāno gahetvā pāṇātipātā veramaṇihetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karontī’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Sādhu, bhikkhave. Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ: Api ca khvassa tatheva pāpakammaṁ pavedenti: ‘ayaṁ puriso itthiṁ vā purisaṁ vā jīvitā voropesīti. Tamenaṁ rājāno gahetvā pāṇātipātahetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karonti. Api nu tumhehi evarūpaṁ diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā’”ti?
“Diṭṭhañca no, bhante, sutañca suyyissati cā”ti.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā: ‘ayaṁ puriso adinnādānaṁ pahāya adinnādānā paṭiviratoti. Tamenaṁ rājāno gahetvā adinnādānā veramaṇihetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karontī’”ti?
“No hetaṁ bhante”.
“Sādhu, bhikkhave. Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ: Api ca khvassa tatheva pāpakammaṁ pavedenti: ‘ayaṁ puriso gāmā vā araññā vā adinnaṁ theyyasaṅkhātaṁ ādiyīti. Tamenaṁ rājāno gahetvā adinnādānahetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karonti. Api nu tumhehi evarūpaṁ diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā’”ti?
“Diṭṭhañca no, bhante, sutañca suyyissati cā”ti.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā: ‘ayaṁ puriso kāmesumicchācāraṁ pahāya kāmesumicchācārā paṭiviratoti. Tamenaṁ rājāno gahetvā kāmesumicchācārā veramaṇihetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karontī’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Sādhu, bhikkhave. Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ: Api ca khvassa tatheva pāpakammaṁ pavedenti: ‘ayaṁ puriso paritthīsu parakumārīsu cārittaṁ āpajjīti. Tamenaṁ rājāno gahetvā kāmesumicchācārahetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karonti. Api nu tumhehi evarūpaṁ diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā’”ti?
“Diṭṭhañca no, bhante, sutañca suyyissati cā”ti.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā: ‘ayaṁ puriso musāvādaṁ pahāya musāvādā paṭiviratoti. Tamenaṁ rājāno gahetvā musāvādā veramaṇihetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karontī’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Sādhu, bhikkhave. Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ: Api ca khvassa tatheva pāpakammaṁ pavedenti: ‘ayaṁ puriso gahapatissa vā gahapatiputtassa vā musāvādena atthaṁ pabhañjīti. Tamenaṁ rājāno gahetvā musāvādahetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karonti. Api nu tumhehi evarūpaṁ diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā’”ti?
“Diṭṭhañca no, bhante, sutañca suyyissati cā”ti.
“Taṁ kiṁ maññatha, bhikkhave, api nu tumhehi diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā: ‘ayaṁ puriso surāmerayamajjapamādaṭṭhānaṁ pahāya surāmerayamajjapamādaṭṭhānā paṭiviratoti. Tamenaṁ rājāno gahetvā surāmerayamajjapamādaṭṭhānā veramaṇihetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karontī’”ti?
“No hetaṁ, bhante”.
“Sādhu, bhikkhave. Mayāpi kho etaṁ, bhikkhave, neva diṭṭhaṁ na sutaṁ: Api ca khvassa tatheva pāpakammaṁ pavedenti: ‘ayaṁ puriso surāmerayamajjapamādaṭṭhānaṁ anuyutto itthiṁ vā purisaṁ vā jīvitā voropesi; ayaṁ puriso surāmerayamajjapamādaṭṭhānaṁ anuyutto gāmā vā araññā vā adinnaṁ theyyasaṅkhātaṁ ādiyi; ayaṁ puriso surāmerayamajjapamādaṭṭhānaṁ anuyutto paritthīsu parakumārīsu cārittaṁ āpajji; ayaṁ puriso surāmerayamajjapamādaṭṭhānaṁ anuyutto gahapatissa vā gahapatiputtassa vā musāvādena atthaṁ pabhañjīti. Tamenaṁ rājāno gahetvā surāmerayamajjapamādaṭṭhānahetu hananti vā bandhanti vā pabbājenti vā yathāpaccayaṁ vā karonti. Api nu tumhehi evarūpaṁ diṭṭhaṁ vā sutaṁ vā’”ti?
“Diṭṭhañca no, bhante, sutañca suyyissati cā”ti.